tag:blogger.com,1999:blog-111346062011-07-28T17:17:37.810+05:30ಗೂಡು ಕಟ್ಟದಿರು ಒಹ್ ಮನಸೇ!....ರೆಕ್ಕೆಗಳು ಇಲ್ಲಿಲ್ಲ!!alemaarihttp://www.blogger.com/profile/00590365048393351789noreply@blogger.comBlogger191100tag:blogger.com,1999:blog-11134606.post-75518364286785353282010-07-30T14:25:00.004+05:302010-07-30T14:45:49.621+05:30ಈ ದುಗುಡ ಇದ್ದದ್ದು ಯಾವತ್ತು ನಿಜ. ಮುಂದೆ ಏನು? . ರಾತ್ರಿ ಮೂರರ ನಿಷ್ಯಬ್ದದಲ್ಲೂ ಮೈಯೆಲ್ಲಾ ಬೆವರಿ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ನಡುಕ ಬಂದಾಗಲೇ ಅನಿಸಿತ್ತು, ಇನ್ನೂ ನಿದ್ದೆ ಬಾರದು, ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಮಲಗಿದ್ದೆ ಜಾಸ್ತಿ, ಸಂಜೆಯ ಪ್ರತಿ ಘಳಿಗೆಗಳು ಒ೦ದರಮೇಲೊ೦ದು ಹಾಯ್ದು ಹೋದವು.<br /><br />ನೀನೆಷ್ಟು ಹತ್ತಿರ ಅ೦ದುಕೊಳ್ಳೋದ್ರಲ್ಲೇ, ಏನಾಗಿದೆ ನನಗೆ ಅನ್ನೋ ಪ್ರಶ್ನೆ. ನಿನಗೆ ಹೇಗೆ ಹೇಳುವುದೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಕಳೆದ ವಾರ ನಿನ್ನ ಭೇಟಿಯಾಗದೆ ಸುಮ್ಮನೆ ರೈಲು ಹತ್ತಿದಾಗ್, ಮನಸು ತಡೀಲಾರ್ದೆ ಎಸ್ ಎಂ ಎಸ್ ಕಳಿಸಿದ್ದೆ - ಗಣೇಶ್ ಬಂದ, ಹೋದ,<br />ದರ್ಶನ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ! ಅಂತ, ಡಬ್ಬಿಯಲ್ಲಿದ್ದ ಅಮ್ಮನ ಮೋದಕ ಅಲುಗಾಡಿದ್ದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲ.<br /><br />ದಿನದ ಕೆಲಸದ ನಡುವೆ ಕೂಡ ನೀನು ಈಗೇನು ಮಾಡ್ತಿರಬಹುದು ಅಂತಾನೆ ಯೋಚನೆ. ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಯೋಚಿಸ್ತಾ ಇದ್ದೀನಿ, ಅದು ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಅನ್ನೋ ಸಣ್ಣ ಬೇಸರ. ರಾತ್ರಿ ಊಟದ ನೆಪ ಮುಗಿದರೆ, ಬಾಲ್ಕನಿಯ ತುಂಬಾ ನಿನ್ನದೇ ಚಡಪಡಿಕೆ, ಈಗ ಯಾಕೆ ಹೇಳಬಾರದು ಅಂತ. ಹೇಳಬೇಕು ಅಂದ್ರುನೂ ಏನು ಅಂತಾ ಹೇಳೋದು.<br /><br />ನಿನಗಿರೋದೆ ಎರಡು ದಾರಿ, ಒಂದು ನಾಚುತ್ತ 'ನಂಗು' ಅಂತೀಯ, ಇಲ್ಲಾ ನನ್ಗೋತ್ತಿಲ್ಲಪ್ಪಅಂತ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನೀರು ತರ್ತೀಯ. ಎರಡರಲ್ಲಿ ಒಂದು ನಿಜ. ಇವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಉತ್ತರ ನಿನ್ನಿಂದ ಬರೋಲ್ಲ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿದ್ರು, ಆ ಮೂರನೆಯ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಅದೆಷ್ಟು ಹೆದರಿದ್ದೆ ಅಂದ್ರೆ ತೂಕ ಕಡಿಮೆ ಆಗಿದ್ದು ಗೊತ್ತಾಗಿದ್ದೆ, ಚಪ್ಪಲಿ ಭಾರ ಅನಿಸಿದಾಗ. ಇವತ್ತು ಬೇಡ ನಾಳೆ, ನಾಳೆ ಸಂಜೆ, ಇಲ್ಲಾ ರಾತ್ರಿ ಅಂತ ಪ್ರತಿ ಘಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಉತ್ತರವನ್ನ ಮನಸಿನಲ್ಲೇ ಮುಂದೆ ಹಾಕ್ತಾ ಇದ್ದೆ. ಕಡೆಗೆ ನನ್ನಲ್ಲೇ ಇದು ಹುದುಗಿ ಹೋಗ್ಲಿ ಅನ್ನೋವಷ್ಟು ನಿರಾಶೆ. ನಿನಗೆ ತಿಳಿಸೋ ರೀತಿ ಹೇಗಿರಬೇಕು ಅನ್ನೋದೇ ದೊಡ್ಡ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಹೇಗೆ ಹೇಳಿದ್ರೆ ನಿನಗೆ ಖುಷಿ ಆಗ್ತದೆ, ಯಾವಾಗ ಹೇಳಿದ್ರೆ ನಿನ್ನ ಉತ್ತರ ನಂಗೆ ಬೇಸರ ತರಿಸಲ್ಲ ಅಂತ ತಲೆ ಕೆರೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೆ.<br /><br />ಇಷ್ಟಾಗಿ ಪ್ರೀತಿ ಹೇಳುವ ಘಳಿಗೆ ಅನ್ನೋದು ಕೇಳ್ಕೊಂಡು ಬರ್ಲಿಲ್ಲ, ಸುಮ್ಮನೆ ಕುಳಿತ ಬಂಡೆಯ ಜೊತೆ ಕೆಲವು ಎ೦ದಿನ ಮಾತುಗಳೇ ಸಾಕಿದ್ದವು. ಹೆಗಲ ಆಸರೆಯೇ ನೂರಾರು ಹೇಳದ ಮಾತುಗಳ ಪಿಸುಗುತ್ತಿತ್ತು. ಈಗಲೂ ನೆನಪುಗಳ ತಡಕಾಡಿ, ಕಳೆದ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನ ಹರವಿದ್ರೆ, ಹೇಳಿದ್ದು ನೀನಾ ಇಲ್ಲಾ ನಾನಾ ಅನ್ನೋದು ಗೊತ್ತೇ ಆಗಲ್ಲ. ಆ ಬ೦ಡೆ ಹತ್ತ ಬೇಕಾದ್ರೆನೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಎತ್ತರ ಮುಟ್ಟಿದ್ವಾ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಸಂಗೀತ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ, ಮೇಘಗಳು ಗರ್ಜಿಸಲಿಲ್ಲ, ಇದ್ದಿದ್ದು ತಿಳಿ ಗಾಳಿ ಮತ್ತೆ ಯಾವಾಗಲೋ<br />ಕೇಳಿಸುವ ನಂದಿಯ ಗಂಟೆ. ಮಾತಿನ ಮಧ್ಯದ ನಿಷ್ಯಬ್ದಗಳಿಗೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಸವಿ ಇರ್ತದೆ ಅಂತ ತಿಳಿದಿದ್ದೆ ಆಗ.<br /><span style="font-size:0;"></span><br />ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವಾಗ ನಿನ್ನ ಅಂಗೈ ಸೋಕಿ ನಾಳೆ ಹೇಗೇ ಇರಲಿ ನೀನಿರ್ತೀಯ ಅನ್ನೋ ಭರವಸೆ. ಮುಂದೆ ಏನು ಅನ್ನೋ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೆಲವು ಘಳಿಗೆ ಮರೆಯಾಗಿತ್ತು.<br /><br />ಮಳೆಹನಿಯ ತುಂತುರು<br />ನಿಲ್ಲದಿರಲಿ ಈ ರಾತ್ರಿ<br />ಮನಸು ಜೊತೆಯಾಯ್ತು<br />ಮುಗಿಯದಿರಲಿ ಈ ದಾರಿ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11134606-7551836428678535328?l=alemaari.blogspot.com' alt='' /></div>alemaarihttp://www.blogger.com/profile/00590365048393351789noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-11134606.post-65143419891468530932009-11-29T01:34:00.003+05:302009-11-29T01:40:01.669+05:30<p>ಮೊದಲೆಲ್ಲ ಅನಿಸ್ತಿತ್ತು, ಮಾತೆಲ್ಲ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಉಳಿಯೋದು ಪ್ರೀತಿ ಅಂತ. ಆದ್ರೆ ಅದು ಮೌನ ಕೂಡ ಅಂತ ಈಗ ಮನವರಿಕೆ ಆಗಿದೆ. ಎಷ್ಟು ಗಾಢವಾದ ನಿಶ್ಯಬ್ದ ಅಂದ್ರೆ ನನ್ನ ಉಸಿರೇ ನನಗೆ ಕೇಳಿಸುವಷ್ಟು. ಎದೆ ಬಡಿತಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಬಹುದು. ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಿ ಯೋಚನೆಗಳಿಗೆ ತಲೆ ಕೋಡೋಣ ಅಂದ್ರೆ ಅದೂ ಖಾಲಿ. </p><p><br />’ಟೈಮ್ ಎಷ್ಟಾಯ್ತು’ ಅಂತ ಪದೇ ಪದೇ ನಿನಗೆ ಕೇಳಿದ್ದೇ ಬಂತು. ಬೇರೆ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಹರಿವೇ ಇಲ್ಲ. ಎನೇ ಹೇಳ್ಬೇಕಂದ್ರೂ ಅದು ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತೇ ಇದೆಯಲ್ಲ. ಎಲ್ಲ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನ ನಿನ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲೇ ಕಳೆದಿದ್ದಲ್ಲವೆ? ಈ ನಿಶ್ಯಬ್ದಗಳು ತಾಕಿದಾಗ ಮುಂದೇನು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ. ಮನಸು ಎಷ್ಟು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿದೆ ಅಂದ್ರೆ ಅಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಜಾಗವೇ ಇಲ್ವೇನೊ ಅನಿಸ್ಬೇಕು. </p><p><br />ದಿನ-ರಾತ್ರಿಗಳು ಎಷ್ಟು ನಿರಾಯಾಸವಾಗಿ ಹೋಗ್ತಾ ಇವೆ ಅಂದ್ರೆ ಅಶ್ಚರ್ಯಕ್ಕಿಂತ ಅನುಮಾನವೇ ಜಾಸ್ತಿ. ಇಷ್ಟು ಸಲೀಸು ಅಂತ ಯಾವತ್ತೂ ಅನ್ಕೊಂಡಿರ್ಲಿಲ್ಲ. ಜೀವನ ಅಂದ್ರೆ ಹೋರಾಟ, ಹುಡುಕಾಟ, ದುಃಖ, ಆಯಾಸ ಅಂತೆಲ್ಲ ಅನ್ಕೊಂಡಿದ್ದೆ. ಅದು ಯಾವ್ದೂ ಇಲ್ಲದೇ ಹರಿವ ಜೋರು ನದಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲ್ಕೊಂಡು ಹೋದಂಗಿದೆ, ನಿಂತು ಚಿಂತಿಸುವಷ್ಟು ವ್ಯವಧಾನವಿಲ್ಲದೆ! </p><p><br />ಕಳೆದ ಕೆಲವು ವರ್ಷಗಳು ನನ್ನವೇ ಅನ್ನೋವಷ್ಟು ಅಪರಚಿತ. ಬಾಳಿನ ಗುರಿ ಎಷ್ಟು ನಿಖರ ಅಂದ್ರೆ ದಾರಿ ಹುಡ್ಕೊ ಕಾರಣವೇ ಇಲ್ಲ. ಇಟ್ಟ ಪ್ರತಿ ಹೆಜ್ಜೆ ಒಂದೆ ದಿಕ್ಕಿಗೆ. ಮಂಜಿನಲ್ಲಿ ಹೊರಟ ಮೆರವಣಿಗೆ ಬಯಲಿನಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಲು ಕಂಡ ಹಾಗೆ. ಮನಸಿನ ತಿಕ್ಕಾಟ, ವಿತಂಡವಾದ, ನಿರ್ಧಾರದ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಕಡೆಗೆ ಬೇಸರಿಕೆಯ ಮುನಿಸಿಗೆ ಕೂಡ ಅರೆ ಕ್ಷಣ ಸಿಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಒಂದೋ ಮನಸೆಲ್ಲ ಬರಿದಾಗಿದೆ, ಇಲ್ಲಾ ಬೇರೆ ಏನೂ ಹಿಡಿಸಲಾರದಷ್ಟು ಅದು ತುಂಬಿ ಹೋಗಿದೆ. </p><p><br />ಪ್ರಶ್ನೆ ಹಾಕಿದಷ್ಟು ವ್ಯವಧಾನ, ಉತ್ತರಗಳಿಗೆ ಇಲ್ವೇನೊ...</p><p><br />ಜೀವನಕ್ಕೊಂದು ಅರ್ಥ ಇರ್ಬೇಕು ನಿಜ, ಆದ್ರೆ ಒಂದೇ ಅರ್ಥ ಇರ್ಬೇಕು ಅಂತೇನೂ ಇಲ್ವಲ್ಲಾ.<br />ಹೊಸ ಆಯಾಮ ಹುಡುಕಬೇಕಿದೆ, ಅದಕ್ಕೂ ಮುನ್ನ ಒಂದಷ್ಟು ಕ್ಷಣಗಳನ್ನ ಕಾದಿರಿಸಬೇಕಿದೆ.</p><p><br />ಬೂದಿ ಆಗಿದ್ದು, ಸಾಕು ಇನ್ನು ಕೆಂಡವಾಗಬೇಕಿದೆ.....<br /><br /></p><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11134606-6514341989146853093?l=alemaari.blogspot.com' alt='' /></div>alemaarihttp://www.blogger.com/profile/00590365048393351789noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-11134606.post-11850588337594035072009-03-19T02:09:00.003+05:302009-03-19T02:40:04.503+05:30ಕೆಲವು ದಿನಗಳಿಂದ..ಅಲ್ಲ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳಿಂದ ಒಂದು ಅನಿಸಿಕೆ.ಸುಮ್ಮನೆ ಹೊತ್ತಲ್ಲದ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ ಕಾಡುತ್ತಲೇ ಇದೆ. ಈಗ ನಂದು ಅಂತಾ ಒಂದು ಘಳಿಗೆ ಸಿಗೋದೆ ಕಷ್ಟ. ಅದರಲ್ಲಿಯೇ ಅಳಿದುಳಿದ ಕ್ಷಣಗಳಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಧುತ್ತನೆ ಬಂದು ಕೈಹಿಡಿದು ಕೂಡಿಸಿಯೇಬಿಡುತ್ತದೆ.<br /><br />ಹಾಗೆ ಹೇಳ್ಬೆಕು ಅಂದ್ರೆ ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದಿದ್ದು ಮರಳು ದಿನ್ನೆ, ಉಪ್ಪು ನೀರು, ಅದೆಷ್ಟೋ ಜನಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಂಜೆ. ಶನಿವಾರ ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಊರು ಸುತ್ತಿದ್ರೂ ನೀನು ಜೊತೆಗೆ ಅಂತ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಅರೆ ಕ್ಷಣದ ನೋಟದಲ್ಲಿ, ಈಗ ಅದೂ ಕಾಣದ ಕತ್ತಲೆ. ಪ್ರೀತಿ ಜೊತೆಗಿದ್ರೆ ಮೈಯೆಲ್ಲ ಬಿಸಿ, ಅದು ಇದು ಅಂತಾರೆ. ನನಗೆ ಮಾತ್ರ ಗಾಳಿ ಸೊಕಿದಲ್ಲೆಲ್ಲ ಚಳಿ, ಮಾತು ನಡುಗುವಷ್ಟು.<br /><br />ಹೆಜ್ಜೆ ನೋಡ್ತಾ ನಡೀತಿದ್ರೆ ಜನರ ಗದ್ದಲ, ಬಿಡದೇ ಹೊಡೆಯುವ ಅಲೆಗಳು, ಕೊನೆಗೆ ನಿನ್ನ ಇನಿದನಿಯ ಮಾತೂ ಕೇಳದಷ್ಟು ನಿಶ್ಯಬ್ದ. ಉರುಳುವ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಅದೆಷ್ಟು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ತಾ ಇದ್ದೆ ಅಂದ್ರೆ ನನಗೇ ಆಶ್ಚರ್ಯ. ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿರುವ ನೂರಾರು ಅರಿವಿರದ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿಕ್ಕುವ ಪ್ರಯತ್ನ. ನಿನಗೆ ಅದು ಗೊತ್ತಾಗದೆ ಇರಲಿ ಅನ್ನೊ ಸಣ್ಣ ನಿವೇದನೆ. ಹೆಜ್ಜೆಗಳು ಜೊತೆ ಆದ ಹಾಗೆ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಅರಿವೇ ಇದ್ದಿಲ್ಲ.<br /><br />ಅದು ಯಾವ ಘಳಿಗೆಯೊ, ಇನ್ನೂ ನೆನಪಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಕೈಗಳು ಬೆಸೆದುಕೊಂಡಿದ್ದವು. ಸ್ನೇಹದ ಆರ್ದ್ರತೆಗೋ ಅಥವಾ ಅದನ್ನೂ ಮೀರಿದ ಧನ್ಯತಾ ಭಾವಕ್ಕೊ! ದಿನ ಮುಗೀತಾ ಇರೊ ಸಂಕಟ ಹೆಚ್ಚಿದ್ದು ಆಗಲೇ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಅನಿಸುತ್ತೆ, ಪ್ರೀತಿ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು ಆಗಲೇ ಅಂತ. ಅರ್ಥ ಆಗ್ಲಿಕ್ಕೆ ಅದೆಷ್ಟೋ ಸಂಜೆಗಳು ಬೇಕಾದವು ಅಷ್ಟೇ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11134606-1185058833759403507?l=alemaari.blogspot.com' alt='' /></div>alemaarihttp://www.blogger.com/profile/00590365048393351789noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-11134606.post-74625651069344441082009-03-19T02:04:00.002+05:302009-03-19T02:08:58.481+05:30ಜೀವನದ ಪ್ರತಿ ಅಯಾಮದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ನೆರಳು ಅದೆಷ್ಟು ತುಂಬಿದೆ ಅಂದರೆ ನೀನಿಲ್ಲದ ಕ್ಷಣಗಲು ಅಪರಿಚಿತವಾಗಿವೆ. ಕಾಯುವಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಕಳೆದ ರಾತ್ರಿಗಳು, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಆರದ ಪಸೆ, ನಕ್ಕಾಗ ಬಿಟ್ಟ ನಿಟ್ಟುಸಿರು, ಸುಮ್ಮನೆ ಮೈಮೇಲೆ ಬಿದ್ದು ಕಾಡುವ ಒಂಟಿತನವೆಲ್ಲ ನಾ ಬರೆದ ಪದಗಳ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲೇ ಉಳಿದಿವೆ. ನನ್ನನ್ನು ಇಷ್ಟು ಆವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೀಯಾ ಅಂತ ಗೊತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೆ ನನ್ನನ್ನೇ ಮರೆಯುತ್ತೇನೆ ಅಂದು ಕೊಂಡಿರಲಿಲ್ಲ. ಪ್ರೀತಿ ಹೆಪ್ಪುಗಟ್ಟುವುದು ಹೀಗೆ ಏನೊ.<br /><br />ಲೇಖನಿಗೆ ಸಾಲಿತ್ತು<br />ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣಕ್ಕೊಂದು ವಿರಾಮ<br />ನೆನಪಲ್ಲೆ ಸಾಗಿತ್ತು<br />ಕನಸುಗಳ ಸಂಭ್ರಮ<br /><br />ಮಾತೆಲ್ಲ ಮರೆತಿತ್ತು<br />ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಮೌನ<br />ಕಾರಣವೇ ಬೇಕಿತ್ತು<br />ಹುಸಿ ಮುನಿಸಿಗೂ ಕೂಡ<br /><br />ನೀ ಬಂದೆ ಏನಿತ್ತು<br />ಹರಿವಿರದ ಜೀವನ<br />ಚಿಗುರೊಡೆದು ಮರೆತಿತ್ತು<br />ಬೇಸಿಗೆಯ ಮುನ್ನ<br /><br />ಮುಂಜಾನೆ ಮೋಡ<br />ಸಂಜೆಗೊಂದು ತುಂತುರು<br />ದಿನವೆಲ್ಲ ಹಸಿರೆ<br />ಮನಸೆಲ್ಲ ತಂಪು<br /><br />ಎದೆ ಗೂಡಿನ ತುಂಬ<br />ನಿನದೆ ಚಿತ್ತಾರ<br />ಪದಗಳೆಲ್ಲ ಮರೆತು<br />ಬರಲಾರವು ಹತ್ತಿರ<br /><br />ಬರೆದಿದ್ದೆಲ್ಲ ಮೌನಕ್ಕೆ ಮುಗಿದಿವೆ, ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಹುಡುಕಬೇಕು.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11134606-7462565106934444108?l=alemaari.blogspot.com' alt='' /></div>alemaarihttp://www.blogger.com/profile/00590365048393351789noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-11134606.post-34904285060377194432007-02-22T04:39:00.000+05:302007-02-22T04:45:15.965+05:30ಮನಸ್ಸಿಗೊಂದು ನೆಮ್ಮದಿ, ಇಷ್ಟು ಸರಾಗವಾಗಿ ಇಷ್ಟೊಂದು ಹೇಗೆ ಆಗ್ತದೋ ಅಂತ ಒಂದು ಆತಂಕ ಇದ್ದೇ ಇತ್ತು.<br />ಮನಸ್ಸು ಅಷ್ಟೊಂದು ಭಾವನೆಗಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ಸ್ಪಂದಿಸ್ತೋ.. ಲೆಖ್ಖ ಹಾಕುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮತ್ತೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ದೂರ....<br /><br />ನೆನಪುಗಳ ಹೆಕ್ಕಿಕೊಳ್ತಾ ಕುತ್ಗೊಂಡಿದೀನಿ.<br /><br /><br />ನಿನ್ನ ಯಾವಾಗ ನೋಡ್ತೀನೊ ಅನ್ನೊ ಧಾವಂತದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನೆಡೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದೆ. ನಿನ್ನಲ್ಲೆ ಉಳಿದುಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟೆ.<br />ಬಿಟ್ಟು ಬರುವಾಗ ಮನಸೆಷ್ಟು ರೊಚ್ಚಿಗೆದ್ದಿತ್ತು ಅಂದ್ರೆ, ಎನು ಮಾಡ್ಬೇಕು ಅಂತಾ ಹೊಳೀತಾನೆ ಇದ್ದಿಲ್ಲ.<br />ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಕಳೆದ ಕೆಲವು ಕ್ಷಣಗಳು ಅದೆಲ್ಲೊ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದಂಗಿದೆ.<br /><br />ಮತ್ತೆ ರಾತ್ರಿಯ ಒಂಟಿತನದ ಎಕತಾನತೆಯ ನಿಶ್ಯಬ್ದ ಮಗ್ಗುಲುಗಳು. ನಡೆವ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಜೊತೆ ಅರಸುವ ತಣ್ಣನೆ ಕೈಗಳು.<br />ನಿಟ್ಟುಸಿರಾಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕಣ್ಣೀರೆ ಲೆಖ್ಖ ಇಡಬೇಕು...<br /><br />ಒಂದು ಕ್ಷಣ ನೀನೆ<br />ಸುತ್ತ ಮತ್ತೇನಿದೆ<br /><br />ನಾನು ಹುಡುಕುತಲಿದ್ದೆ<br />ನೀನೆಲ್ಲೊ ನಕ್ಕಂಗಿತ್ತು<br />ಕತ್ತಲೆ ತುಂಬಿದೆ<br />ತಾಕಿದ್ದು ನಿನ್ನ ಉಸಿರಾ..?<br /><br />ಮೈಯಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣ ನಡುಕು<br />ಬೆವೆತಷ್ಟೂ ಚಳಿ<br />ಸಣ್ಣಗೆ ಹೊರಳಿ<br />ನಿನ್ನ ತಡವುತ್ತೇನೆ<br /><br />ಸಿಕ್ಕಷ್ಟು ಖಾಲಿ<br />ತಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಏನಿತ್ತು<br />ನೆನಪೊಂದು ತಣ್ಣಗೆ<br />ಕಣ್ಣೀರಾಗಿತ್ತು<br /><br />ಹೇಗನಿಸುತ್ತದೆ ಈಗ<br />ಕಳೆದಿದ್ದು ಸಿಕ್ಕಂಗಾ<br />ಅದಕ್ಕೆಲ್ಲ ಲೆಖ್ಖವಿಲ್ಲ<br />ಕಳೆದಿದ್ದೆಷ್ಟು..?<br /><br />.......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11134606-3490428506037719443?l=alemaari.blogspot.com' alt='' /></div>alemaarihttp://www.blogger.com/profile/00590365048393351789noreply@blogger.com13tag:blogger.com,1999:blog-11134606.post-1163113270761502322006-11-10T04:29:00.000+05:302006-11-10T04:31:10.770+05:30ಈಗೆಲ್ಲ ಚಳಿ ಜಾಸ್ತಿ. ಮುಸುಕು ಹಾಕಿ ಮಲಗಿದಷ್ಟು ಕನಸು ಮುದ್ದುಗರೆಯುತ್ತವೆ. ಮುಂಜಾನೆಯ ಸೂರ್ಯನ ತಿಳಿಬಿಸಿಲು ನಿನ್ನ ಬಿಸಿ ಅಪ್ಪುಗೆಯ ನೆನಪಾಗಿಸುತ್ತದೆ. <br /><br />ಮುಂಚೆ ಎಲ್ಲ ನಿದ್ದೆ ಬಿಟ್ಟು ಏಳೋದು ಅಂದ್ರೆ ಕಿರಿಕಿರಿಯೆ. ಆದರೆ ಈಗೆಲ್ಲ ಅದೊಂದು ಸಂಭ್ರಮ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ಆ ಮಂಜು ಮುಸುಕಿದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸುಮ್ಮನೆ ನಡೆದಾಡುವಾಗೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಉಸಿರಿನ ಸ್ಪರ್ಷ ಅದೆಷ್ಟು ಬಾರಿ ಕಚಗುಳಿ ಇಟ್ಟಿದೆಯೋ!!<br /><br />ಹುಲ್ಲು ಹಾಸಿನ ಮೇಲೆ ನಲಿವ ಆ ಇಬ್ಬನಿಯ ಕಣಗಳೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ ನಗುವಾಗಿ ಮಿನುಗುತ್ತವೆ. ಆ ಹರಿವ ಝರಿ ಮಾಡುವ ಕಲರವ ನಿನ್ನ ಮಾತಾಗುತ್ತದೆ. ನಡೆಯುವ ಆಯಾಸವನ್ನೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಹೆಗಲಿಗೊರಗಿಸಿ ಬಿಸಿಲು ಕಾಯಿಸುತ್ತೇನೆ. <br /><br /><br />ಇವತ್ತು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಏಳ್ತಾ ಇದ್ದಂಗೆ ಒಂದು ಕನಸು! ದೂರದಲ್ಲೆಲ್ಲೊ ಸಾಗರದ ಅಲೆಗಳ ಅಬ್ಬರ. ಕಾಡಿನ ಕಾಲು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಹಾಗೆ. ನೀನು ಗಿಡ ಮರ ತೋರಿಸುತ್ತ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತ ಇದ್ದೆ. ನಾನು ನಿನ್ನ ಹೆಗಲ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಎರಡೂ ಕೈ ಇಟ್ಟು ನಿನ್ನ ಹಿಂಬಾಲಿಸ್ತಾ ಇದೀನಿ. ನೀನು ಹಿಂದೆ ತಿರುಗಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಗಲ್ಲದ ಸ್ಪರ್ಷದಿಂದ ನನ್ನ ಕೈ ನವಿರೇಳುತ್ತಿದೆ. ಸುಮ್ಮನೆ ನಿನ್ನ ಹಾಡಿನ ಗುನುಗು ಮನಸೆಲ್ಲ ತುಂಬುತ್ತಿದೆ. ಆ ದಾರಿ ಕೊನೆಯಿಲ್ಲದಂತೆ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ. ಕಣ್ಣು ತೆರೆದು ಕನಸನರಿಯುವ ಮನಸಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. <br /><br />ಇದು ಹೀಗೆ ಇರಲಿ!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11134606-116311327076150232?l=alemaari.blogspot.com' alt='' /></div>alemaarihttp://www.blogger.com/profile/00590365048393351789noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-11134606.post-1158186522755853582006-09-14T03:54:00.000+05:302006-09-14T03:59:01.313+05:30ಬೆಳಿಗ್ಗೆಯಿಂದ ಒಂದು ಮುನಿಸು..ಅಸಹನೆ.... ಊರೆಲ್ಲ ಮೋಡ ಹಾಕಿದ್ರು ಮಳೆ ಮಾತ್ರ ನನ್ನ ಮೇಲೇನೆ!<br /><br />ಅವಸರದಿಂದ ಎದ್ದಾಗ ಎಂಟು ಗಂಟೆ ಆಗಿದ್ದು....ಮೀಟಿಂಗ್ ಇರೋದು ..ನನಗೆ ಲೇಟ್ ಆಗಿದ್ದು..ಎಲ್ಲ ಒಮ್ಮೆಗೆ ಹೊಳೀತು.<br /><br />ಆದಷ್ಟು ಬೇಗ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ .ರೆಡಿ ಆಗಿ ಬಸ್ ನಂಬರ್ 135 ಹತ್ತಿದಾಗ ಮಳೆಗೆ ಅರ್ಧ ನೆನೆದಿದ್ದೆ<br /><br />ಬಸ್ ನಲ್ಲಿರೊ ಎಸಿಯಿಂದ ಪೂರ ನೆನೆದು ನಡುಗೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡಿದೆ...<br /><br />ಮೀಟಿಂಗ್ ನಲ್ಲಿ ಏನೇನು ಹೇಳ್ಬೇಕು ಅಂತ ಮನಸನಲ್ಲೇ ಅಂದ್ಕೊತಿದ್ದ ಹಾಗೆ ಯಾಕೋ ಬಸ್ ಮುಂದೆ ಹೋಗವಲ್ದಲ್ಲ ಅಂತ ಹೊರಗೆ ನೋಡಿದೆ..<br /><br />ಮೊದಲೇ ಡಬಲ್ ಸೈಜ್ ಬಸ್..ಟ್ರಾಫಿಕ್ ಜಾಮ್ ನಲ್ಲಿ ಕತ್ರಿ ಹಾಕ್ಕೊಂಡು ನಿಂತಬಿಟ್ಟಿತ್ತು.<br /><br />ಹೊರಗಡೆ ಬಂದು ದೂಡಿ ಮುಂದೆ ಹೋಗ್ಸೊನಾ ಅನ್ನೊವಷ್ಟು ಸಿಟ್ಟು ಬಂತು..<br /><br />ಬಸ್ ನಲ್ಲಿ ಇರೋರಿಗೆ ಏನು ಅನಿಸ್ತಾ ಇಲ್ವೆ....ಒಬ್ರು ಪಪೆರ್ ಒದ್ತಿದ್ರೆ..ಒಬ್ರು ಹಾಡು ಕೇಳ್ತಾ ಇದಾರೆ<br /><br />ಕೆಲವರಿಗೆ ಸುಡೊಕು ಹುಚ್ಚು..ಮೆಕ್-ಅಪ್ ಕೂಡ ಇಲ್ಲೆ<br /><br />ಛೆ! ಯಾರಿಗೂ ಆಫಿಸ್ ಬಗ್ಗೆ ಅವಸರಾನೆ ಇಲ್ವಾ ಅನಿಸ್ತು..!!??!!<br /><br />ಅಂತು ಇಂತು...ಓಲಾಡಿ ತೇಲಾಡಿ ನಾನಿಳಿಯೋ ಬಸ್ ಸ್ಟಾಪ್ ಗೆ ಬಂದಾಗ....ವಾಚ್ ಮುಳ್ಳು ನಾನು ಲೇಟ್ ಅಗಿದೀನಿ ಅಂತಾ ಕನ್ಫರ್ಮ್ ಮಾಡ್ತು....<br /><br />ಇನ್ನೇನೂ ಮಾಡೋಕೆ ಆಗಲ್ಲ ..ಹೆಂಗಾದ್ರು ಲೇಟ್ ಆಗಿದೆ ..ಅರಾಮ ಆಗಿ ಹೋಗೋಣ ಬಿಡು ಅಂದ್ರೆ..ಆ ಧಡಿಯಾ ಹೆಗಲಿಗೆ ಹಾಯ್ಕೊಂಡೆ ಹೋಗೋದಾ?<br /><br />ಈ ಜನಕ್ಕೆ ಯಾಕಿಷ್ಟು ಅವಸರಾ ಅಂತಾ!!??!! ವಿಚಿತ್ರ ಅಲ್ವಾ!!!<br /><br />ಹೇಗೊ ಮಾಡಿ ಆಫಿಸ್ ಸೇರ್ಕೊಂಡಾಗ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು..... ಮೀಟಿಂಗ್ ಇನ್ನು ನಡೀತಾ ಇದೆ ಅಂತಾ..ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ಹೋಗಿ ಸೇರ್ಕೊಂಡೆ...<br /><br />ಕಲೀಗು ಗೊಣಗ್ತಾ ಇದ್ದಾ..'ಎನ್ ಕೊರೀತಾನಯ್ಯ ಈ ಮ್ಯಾನೆಜರ್! .ಸುಮ್ಮನೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ರೆ ಚೆನ್ನಾಗಿತ್ತು '...ಅಂತಾ<br /><br /><br />ನಾನೂ ಸಣ್ಣದಾಗಿ ಆಕಳಿಸಿ ಮ್ಯಾನೆಜರ್ ಹೇಳೊದನ್ನ ವೇದ ವಾಕ್ಯ ಅನ್ನೋ ಥರ ಕೇಳ್ತಾ ಕೂತೆ....ಇನ್ನು 5 ನಿಮಿಷ ತಾನೆ..!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11134606-115818652275585358?l=alemaari.blogspot.com' alt='' /></div>alemaarihttp://www.blogger.com/profile/00590365048393351789noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-11134606.post-1157744544066257902006-09-09T01:08:00.000+05:302006-09-09T01:12:24.096+05:30ನೀನಂದ್ರೆ ಇಷ್ಟ!!!!!<br /> <br /><br />ನಿನಗೆ ಬರೆಯುವ ಪ್ರತಿ ಸಾಲು ಹೇಳೊದು ಅದೇ.<br /><br /> <br /> <br /><br />ಈ ಕೆಲವು ತಿಂಗಳು ಹೇಗೆ ಕಳೆದೆ ಅಂತಾ ಗೊತ್ತು...... ಇನ್ನು ಬರುವ ತಿಂಗಳುಗಳ, ದಿನಗಳ ಅಸಂಖ್ಯ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನ ಹೇಗೆ ಕಳೀಲಿ ಅಂತ ಚಿಂತೆ!! <br /><br /> <br /><br />ದಿನ ಕಳೆದಂತೆ ನಿನ್ನ ಕಾಣುವ ಬಯಕೆ, ಮುದ್ದಿಸುವ ಹಂಬಲ, ಸುಮ್ಮನೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆಸೆ, ನಟ್ಟಿರುಳ ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅಪ್ಪುಗೆಯ ಆಳದಲ್ಲಿ ಬಚ್ಚಿಡ ಬೇಕೆಂಬ ತವಕ....ಹೀಗೆ ಏನೆಲ್ಲ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಬೆಳೀತಾನೆ ಇವೆ. ನಿಟ್ಟುಸಿರಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಅಂದುಕೊತೇನೆ ಇನ್ನೆಷ್ಟು ದಿನ ಹೀಗೆ, ನಾಳೆ ನಿನ್ನೆಗಿಂತ ಬೇಗ ಬರ್ತದೆ ಅಂತ.<br /><br /> <br /><br />ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಮನಸು ಎಷ್ಟೊ ದಿನಗಳ ಮುಂದಿನ ಘಳಿಗೆಯನ್ನ ನೆನೆಸಿ ಕಚಿಗುಳಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಕಾಯುವಿಕೆಯಲ್ಲೂ ಒಂದು ಸವಿ ಇದೆ ಅಲ್ವಾ.....<br /><br /> <br /><br />ನಿನ್ನ ಬೆಳಗು ನನ್ನಿಂದ.....ನನ್ನ ಬೆಳಗು ನಿನ್ನಿಂದ ಶುರು ಆಗುವ ರೀತಿ ಮನಸಿಗೆ ಅದೆಷ್ಟು ಖುಶಿ ಕೊಡತ್ತೆ ಗೊತ್ತಾ ಮೆತ್ತನೆಯ ಹಾಸಿಗೆಯ ನುಣುಪಿನಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಿನ್ನದೊಂದು ಬಿಸಿ ಉಸಿರು ಬೆಚ್ಚನೆ ಮಲಗಿರುತ್ತದೆ...ತಬ್ಬಿ...ಮುದ್ದಿಸಿ....ಕಾಡಿಸಿ ನನ್ನ ಕನಸಿಗೊಂದು ಮುನ್ನುಡಿ ಹಾಕುತ್ತೇನೆ. ನಾಳಿನ ಬೆಳಗು ಮತ್ತೆ ನಿನದೆ.<br /><br /> <br /><br />ಮಾತು ಹೇಳಿದಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ....ಕೇಳಿದಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ....ಸುಮ್ಮನೆ ನಿನದೊಂದು ನಗು....ಮುನಿಸು...ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತು...ನಿನ್ನ ಮೆಚ್ಚಿನ 'ಟೈಟ್ ಹಗ್ಗು!' .. ಹುಹ್! ಪ್ರೀತಿ ಅಂದ್ರೆ ಇದೇನಾ???<br /><br /> <br /><br /> <br /><br />ಬರಿ ನಿನ್ನೆಯ ನೆನಪಲ್ಲಿ ನಾಳೆಯ ಕನಸಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನನಗೆ ..ಇಂದಿನ ಪ್ರೀತಿ ಹುಟ್ಟಿಸಿದವಳು ನೀನೇ ಅಲ್ವ.. ದಿನದ ಬೇಸರದಲ್ಲಿ ಮನಸು ಪಿಚ್ಚೆನಿಸಿದಾಗ ನಿನ್ನ ಮಾತಿನ ಆಳದಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಎಲ್ಲ ಮರೆಯುತ್ತೇನೆ.... <br /><br />ಮತ್ತೆ ಎರಡು ನೆನಪು ಹೆಗಲೇರುತ್ತವೆ..ಮೂರು ಹೊಸ ಕನಸಿನೊಂದಿಗೆ!!!!<br /><br />ಯಾವಾಗಲೂ ಹೀಗೆ!!<br /><br /><br />ನಾಗ್ತಿ ಬರೆದಿರೊ ಹಾಡು ನೆನಪಿಗೆ ಬರತ್ತೆ....<br /><br />ಬಾಳೆಂದರೆ ಪ್ರಣಯಾನುಭಾವ ಕವಿತೆ<br />ಆತ್ಮಾನುಸಂಧಾನ<br />ನೆನೆಪೆಂದರೆ ಮಳೆಬಿಲ್ಲ ಛಾಯೆ!!!!!!.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11134606-115774454406625790?l=alemaari.blogspot.com' alt='' /></div>alemaarihttp://www.blogger.com/profile/00590365048393351789noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-11134606.post-1154132382546050622006-07-29T05:48:00.000+05:302006-07-29T05:49:42.556+05:30ನಿನ್ನೆ ರಾತ್ರಿನೇ ಯೋಚಿಸಿದ್ದೆ, ಅವಳು ಹಾಗೆ ಮಾಡಬಹುದಾ ಅಂತಾ!! ಈಗಲೂ ಅಷ್ಟೇ ....ಬರೀ ಕಾರಣಗಳು. ಇಷ್ಟು ದಿನದ ಕಾಯುವಿಕೆಗೆ ಕಡೇ ಉತ್ತರವೇನೊ ಅನ್ನೋ ಹಾಗೆ ನಿನ್ನೆ ಸಂಜೆ ಪಾರ್ಕಿನ ಬೆಂಚಿನಿಂದ ಎದ್ದು ಹೋಗಿದ್ದಳು. ನಾನಾದ್ರು ಏನು ಅಂತ ಕೇಳಲಿ. ಅವಳು ಹೇಳುವ ಪ್ರತಿ ಕಾರಣಗಳು ಜೀವನದ ಸೋಲುಗಳ, ನನ್ನ ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ಒಕ್ಕಣೆಗಳು, ನಿರಾಕರಿಸುವಂಥವಲ್ಲ, ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಧೈರ್ಯ ಉಳಿದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಒಂದು ನಿಜ, ಅವಳು ನಿನ್ನೆ ಯಾವಾಗಿನಕಿಂತ ಚಂದ ಅನಿಸಿದಳು. ಅದೇ ಕೋಪವಿಲ್ಲದ ಮುಖ, ಕೊಂಕಿಲ್ಲದ ನುಡಿ. ಕಠೋರತೆ ಹತ್ತಿರವೂ ಇಲ್ಲ. ನನ್ನಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತು ಹೇಗೆ ಹೇಳಿದ್ದಳೊ ದೂರವಾಗುವ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ಕೂಡ ಹಾಗೆ ಹೇಳಿದಳು. ಯಾಕೆ ಹೀಗೆ ಅಂತಾ ಕೇಳುವ ಮನಸಾದರೂ ಹೇಗೆ ಬಂದೀತು. ಸುಮ್ಮನೆ ಕೇಳುತ್ತ ಕುಳಿತೆ, ಅವಳು ಮುಗೀತು ಅಂತ ಎದ್ದು ಹೋದಾಗ ಪ್ರತಿ ಭೇಟಿಯ ಧನ್ಯತೆಯೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಎದ್ದು ಬಂದೆ. ಅವಳ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆ ಅನ್ನಿಸಲಿಲ್ಲ. ದೂರುವ ಮಾತು ಕೂಡ ಬರಲಿಲ್ಲ.<br /><br />ಇವತ್ತು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಬೇಕು. ತಿರುಗಿ ಬರದ ಅವಳ ದಾರಿ ಕಾಯ್ದು ದುಃಖಿಸಬೇಕು. ಪ್ರೀತಿ ಕಣ್ಣೀರಾಗಿ ಹರಿಯಬೇಕು. ಇದು ಕನಸು ಅಂತ ಕಿವಿ ಚಿಗುಟಿ ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಪ್ರತಿ ಸಂಜೆಯ ನೆನಪುಗಳಿಗೊಂದು ತಣ್ಣನೆಯ ವಿದಾಯ ಹೇಳಬೇಕು. ನಾಳೆ ಅದೇ ಪಾರ್ಕಿನ ಬೆಂಚಿನಲ್ಲಿ ಅವಳ ಜೊತೆ ಅಪರಿಚಿತ ಅನಿಸಬೇಕು. ಕಾರಣಕ್ಕೊಂದು ಸ್ನೇಹ, ಬಯಕೆಗೊಂದು ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಮರೆತು ಮತ್ತೆ ಅವಳ ಕಂಡರೆ ಸೋಲದಿರಬೇಕು. ಇದೆಲ್ಲ ಸಾಧ್ಯವಾ? ಮನಸಿನ ಕಿಡಿ ಸುಡದೆ ಇರುತ್ತದೆಯೆ? ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. <br /><br />ನಾಳೆ ಹೇಗಿರಬಹುದು? ಇಂದಿನಂತೆಯೆ....ಇಲ್ಲಾ ನಿನ್ನೆಯಂತೆಯೆ?... ಅಥವಾ ಮತ್ತೆ ಹೊಸ ಕನಸುಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತು ಹೊಸ ಹಾದಿ ತುಳಿಯಲೆ? ಒಂಟಿತನ ಕಾಡಿದ್ದೇ ಈಗ. ಏನು ಮಾಡಲಿ ಅಂತ. ಪ್ರೀತಿ-ಸ್ನೇಹಕ್ಕಿಂತ ಹತ್ತಿರದ ಸಾಂಗತ್ಯ ಬೇಕಿದೆ. ನನ್ನೊಳಗೆ ನನ್ನೇ ಕಾಣಬೇಕಿದೆ. ಗೂಡಾಗಿದ್ದು ಸಾಕು ರೆಕ್ಕೆಯಾಗಬೇಕಿದೆ. <br /><br />ಸುತ್ತ ನಿನ್ನಯ ಒಲವು<br />ಪ್ರೀತಿ ಬೆಳಕೆಲ್ಲ<br />ಬಲು ದೂರ ಹೊರಟಿಹೆನು<br />ಕತ್ತಲಿನ ಬೆನ್ನಟ್ಟಿ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11134606-115413238254605062?l=alemaari.blogspot.com' alt='' /></div>alemaarihttp://www.blogger.com/profile/00590365048393351789noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-11134606.post-1154046267961818852006-07-28T05:52:00.000+05:302006-07-29T02:00:12.753+05:30ಅದೊಂದು ಪರ್ವತದ ಸಾಲು..ಒಂದಷ್ಟು ಗಿಡ-ಮರ..ಮತ್ತೇನಿದೆ??.....ಅಸಲಿಗೆ ಮಲೆನಾಡು ಅಂದ್ರೆ ಯಾಕೆ ಮನಸು ಹುಚ್ಚೇಳುತ್ತದೆ. ನೆನಪಿಸುತ್ತ ಹೋದ ಹಾಗೆ ಮತ್ತೇ ಅದೇ ಸವಿಯ ಭಾವ. <br /><br />ಹೀಗೆ ಇಂದು ಸಂಜೆ....ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟು ಬೆಟ್ಟದ ಝರಿಯಗುಂಟ ಹರಿದ ಕಾಲುದಾರಿ ಸೇರಿದಾಗ ಇನ್ನೂ ಸೂರ್ಯ ಬಿಸಿಯಾಗಿದ್ದ. ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ನಿದ್ದೆ ಮಂಪರಿನಲ್ಲಿ ಕನವರಿಕೆಯ ಮಗ್ಗುಲ ಕಳೆದಾಗ ಅಮ್ಮ ಬಂದು ಎಬ್ಬಿಸಿ ಚಹ ಕೊಟ್ಟಾಗ ನಿನ್ನ ನಗುವೊಂದು ಸುಳಿದ ಹಾಗಾಯಿತು. <br /><br />ಎಷ್ಟು ದಿನ ಆಯ್ತು ನಿನ್ನ ನೋಡಿ? ............ಈ ಸೋಮವಾರಕ್ಕೆ ಪೂರ್ತಿ ಹದಿನಾಲ್ಕ-ಏಳಲೆ ತೊಂಭತ್ತೇಂಟು ದಿನ...(ಲೆಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಮುಂದು...ಅಪ್ಪ ಕಲಿಸಿದ್ದಲ್ಲವಾ!!..). ಇನ್ನೆರಡಕ್ಕೆ ಶತಕ ಅಂತ ಖುಶಿ ಪಡಬೇಕೊ ನಿಟ್ಟುಸಿರಾಗಬೇಕೊ ...ಇನ್ನೂ ಗೊಂದಲ. ಈಗೆಲ್ಲ ದಿನಚರಿ ಒಂದೇ..ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅಪ್ಪನ ಜೊತೆ ತೋಟಕ್ಕೆ ಹೊರಟರೆ...ರಸ್ತೆಯೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ ನೆನೆಪಿನ ಸವಾರಿ. ಅಮ್ಮನ ಜೊತೆ ಊಟಕ್ಕೆ ಕುಳಿತರೆ ಮೊಸರನ್ನದ ಹೊತ್ತಿದೆ ಸರಿಯಾಗಿ ನಿನದೊಂದು ತರಲೆ. ಸುಮ್ಮನೆ ನಕ್ಕರೆ ಅಮ್ಮ ಕೇಳಿಯಾಳೆಂಬ ಬಿಗುಮಾನ. ಸಂಜೆ ಮಾತ್ರ ನಿನ್ನ ಜೊತೆನೆ..<br /><br />ಅರೇ ಆಗಲೆ ಅರ್ಧ ದಾರಿ ಬಂದಾಯ್ತಲ್ಲ. ನೋಡಿದ್ಯಾ! ನೀನಿದ್ರೆ ಈ ಗುಡ್ಡದ ಎತ್ತರ ಕೂಡ ಮರೀತಾ ಇದೆ. ಆಗ್ಲೆ ಊರಿನ ಮನೆಗಳೆಲ್ಲ ಬಂಗಾರಕ್ಕೆ ತಿರುಗ್ತಾ ಇವೆ. ಇನ್ನೇನು ಕೆಂಪಾದವು ಅನ್ನೋ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಈ ಬೆಟ್ಟ ಪೂರ್ತಿ ಹತ್ತಿದ ಹಾಗಾಯ್ತು. ಆಯಾಸವೇನಿಲ್ಲ. ಈ ತಂಪು ಗಾಳಿ ಬಹಳ ಇಷ್ಟ. ಇದೇ ಹಾದಿಯಲ್ಲೆ ಶಾಲೆಗೆ ಹೋಗ್ತಿದ್ದದ್ದು. ಆಗೆಲ್ಲ ಇಲ್ಲೇ ಕೂತು ಎನೇನೊ ಹರಟೆ ಹೊಡೆದು ಹೋಗ್ತಿದ್ವಿ. ಮಾತಾಡಿದ್ದೆಲ್ಲ ನೆನೆದ್ರೆ ಆ ನಿರಭ್ರ ಆಕಾಶದ್ದೇ ಜಾಸ್ತಿ ಪಾಲು. ಅಲ್ಲಿರೋ ನಕ್ಷತ್ರ...ಅವಕ್ಕಿರೋ ಹೆಸರು....ನನಗೆ ಅನಿಸತ್ತೆ ಅವಾಗಿಂದಲೇ ನನಗೆ ಈ 'ಒರಿಯನ್' ಮೇಲೆ ಎನೋ ಅಕ್ಕರೆ. ಈಗ್ಲೂ ಒಮ್ಮೊಮ್ಮೆ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬಿದ್ದರೆ ಮನಸು ಬಹಳ ಹಗುರ....'ನಾನಿಲ್ಲೇ ಇರೋದು' ಅಂತ ಒಂದು ಭರವಸೆಯ ಪಿಸುಮಾತು. ಇವತ್ತು ರಾತ್ರಿ ತನಕ ಇಲ್ಲೇ ಇರಬೇಕು...ಈ ಬೆಟ್ಟದ ಮೇಲೆ ...ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳ ಹತ್ತಿರ.<br /><br />ಆಗ್ಲೆ ಊರಲ್ಲೆಲ್ಲ ದೀಪ ಹಚ್ಚತಾ ಇದಾರೆ. ರಸ್ತೆ ದೀಪ ಬೆಳಗಿರೋದು ನೋಡಿದ್ರೆ ಊರು ತುಂಬ ಚುಕ್ಕೆ ಸುರಿದ ಹಾಗಿದೆ. ಜನರ ಗಜಿಬಿಜಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿ ಝರಿಯ ಹರಿವು ಕೇಳಿಸ್ತಾ ಇದೆ. ಕೀಟಗಳ 'ಜುಯ್ಂ', 'ಕಿಟಿರ್'..ಕಪ್ಪೆಗಳ 'ಕೊರ್ ಕೊರ್' ಮತ್ತೇನೊ ಶಬ್ದಗಳು. ಆದ್ರೆ ಎಲ್ಲವು ಒಂದು ಲಯದಲ್ಲಿ. <br /><br />ಸೂರ್ಯ ಈಗ ಮುಳುಗಿದ ಅನ್ನೋವಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಮುಸ್ಸಂಜೆ ಮುಗಿದು ಕತ್ತಲಾಯಿತು. ಮತ್ತೆ ಮನಸು ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳ ಹೆಗಲೇರಿತು. ಇವತ್ತು ಕೂಡ ನಿನ್ನ ಅಂಗೈ ನುಣುಪು ಕೈ ಸವರುತ್ತಾ ಇದೆ. ಮಾತು ಆಗಲೂ ಇಲ್ಲ ...ಇಗಲೂ ಇಲ್ಲ. ಮನಸು ಮಾತ್ರ ಯಾವಾಗಲೂ ಆರ್ದ್ರ. <br /><br />ಅಮ್ಮ ಕಾಯ್ತಾ ಇರ್ತಾಳೆ. ಅವಳಿಗೂ ಗೊತ್ತು ನಾನು ಬೇರೆ ಎಲ್ಲೂ ಹೋಗೊಲ್ಲ. ಈ ಬೆಟ್ಟ ...ಬಿಟ್ಟರೆ ಆ ತೋಟ...ಅದೂ ಇಲ್ಲಾ ಅಂದ್ರೆ ಮನೆಯ ಅಟ್ಟ...ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ....ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನ ನೆನಪುಗಳು.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11134606-115404626796181885?l=alemaari.blogspot.com' alt='' /></div>alemaarihttp://www.blogger.com/profile/00590365048393351789noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11134606.post-1151610013202981332006-06-30T01:07:00.000+05:302006-07-10T09:54:10.826+05:30ಸ್ನೇಹಕ್ಕೊಂದು ಸವಿಯಾಗಿ ಬಂದವಳು! ಮನದಾಳದ ಪ್ರೀತಿಗೊಂದು ಕಾರಣ ಮಾತ್ರವಾಗಿರದೇ ಅದನ್ನು ಉಳಿಸಿ ಬೆಳೆಸಿದವಳು ನೀನು!!<br /><br />ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗಿನ ಕೆಲವೇ ಘಳಿಗೆಗಳು ಅದೆಷ್ಟು ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದೆ ಎಂದರೆ ದೂರವಿದ್ದರೂ ಮನಸು ಯಾವಾಗಲೂ ಆರ್ದ್ರ, ನಿನ್ನ ಸಿಹಿ ನೆನಪುಗಳಿಂದ, ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಕನಸುಗಳಿಂದ. ಮತ್ತದೇ ಸಂಜೆ, ಅದೇ ಬೆಟ್ಟ, ಅದೇ ಬಂಡೆಯ ಸುತ್ತಲೇ ಮನಸು ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಒಂದು ಕ್ಷಣವನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ನಿನಗೊಂದು ಸವಿ ಮುತ್ತಿನ ಥ್ಯಾಂಕ್ಸ್! ರಾತ್ರಿಯ ಪ್ರೀತಿಯ ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲೂ ನಿನ್ನದೊಂದು ಸಣ್ಣ ಕನವರಿಕೆ ಇದ್ದೇ ಇರುತ್ತದೆ.<br /><br />ದಿನದ ಬೆಳಗಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ದನಿಯ ಕೇಳುತ್ತ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮುಸುಕಿನಲ್ಲಿ ಇನ್ನಷ್ಟು ನಿದ್ದೆಯ ತುಣುಕುಗಳನ್ನು ಆಸೆಯಿಂದ ಕದಿಯುತ್ತೇನೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅರಳಿರುವ ಪ್ರೀತಿಯ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಮರೆಯದೆ ಎತ್ತಿಡುತ್ತೇನೆ, ನನ್ನ ಮನಸಿನ ಗೂಡಿನಲ್ಲಿ! ಇಷ್ಟದ ಹಾಡು, ಸಂಜೆಯ ಸೂರ್ಯ, ಕಡಲ ದಂಡೆ ಇವೆಲ್ಲದರ ಹೊರತಾಗಿ ನಿನ್ನ ನೆನಪು!! ಆಹ್...ಈ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಸೋಲದೆ ಇರಲಾರೆ.<br /><br />ನನಗೆ ನೀನೆಷ್ಟು ಇಷ್ಟ ಅಂತ ಪ್ರತೀ ಸಾರಿ ನನಗೆ ನಾನೇ ಕೇಳಿಕೊಂಡಾಗಲೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಹೆಚ್ಚುತ್ತಲೇ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅಷ್ಟಾಗಿಯೂ ಅಸಲಿಗೆ ನೀನೇಕೆ ಇಷ್ಟ ಅನ್ನುವುದನ್ನು ಯೋಚಿಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹ, ನಿನ್ನ ನಗು, ನಿನ್ನ ಮಾತು, ನಿನ್ನ ಸಿಟ್ಟು, ನಿನ್ನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ, ನಿನ್ನ ಸೌಮ್ಯತೆ, ಸರಳತೆ ಹೀಗೆ ಏನೆಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳು ಕಂಡರೂ ಅವೆಲ್ಲ ನೆಪ ಮಾತ್ರ. ನಿನ್ನ ಪ್ರೀತಿಸಲು ನನಗೆ ಕಾರಣಗಳೇ ಇಲ್ಲ, ಅವು ಬೇಕಾಗಿಯೂ ಇಲ್ಲ.<br /><br />ಯೋಚಿಸಿದಷ್ಟೂ ಗೊಂದಲ<br />ಪ್ರೀತಿ ಇದೇನಾ<br />ಈ ಬದುಕಿಗೆ ನೀನೆ ಏಕೆ ಬೇಕು<br />ನಿನ್ನಂಥವಳಿದ್ದರೆ ಸಾಕಿತ್ತು..ಅಲ್ಲಾ<br /><br />ನಾಳಿನ ಬದುಕಿಗೊಂದು ಕನಸಾಗಿ ಬಂದವಳು ನೀನು. ಒಂಟಿತನದ ನೀರಸ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಾಗಿ ನಿಂತವಳು. ನನ್ನ ಹುಚ್ಚು ಕಲ್ಪನೆಗೆ ಅರ್ಥ ಕೊಟ್ಟವಳು. ನನ್ನ ನೋವಿಗೆ ಕಣ್ಣೀರಾದವಳು. ನೀನೆ ಅಲ್ಲವೆ ನನ್ನೆಲ್ಲ ಹಠವನ್ನು ಗೆದ್ದವಳು. ಬಾಳಿನುದ್ದಕ್ಕೂ ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಇರಲೇಬೇಕೆಂಬ ಹೆಬ್ಬಯಕೆ ದಿನವೂ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಜೀವನದ ಕೊನೆಯ ಘಳಿಗೆ ನಿನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಇರಲೆಂದು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. <br /><br />ನಿನ್ನೊಲವ ಆಸರೆಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಇಂದೆನ್ನ<br />ಕನಸೆಲ್ಲ ತುಂಬಿಹೆನು ಬಲು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ<br />ಸಿಹಿ ಇರಲಿ ಕಹಿ ಬರಲಿ ನಾನಿರುವೆ,<br />ನಿನ್ನ ಜೊತೆಯಿರಲಿ ಉಸಿರಿರುವವರೆಗೆ<br /><br />ಈ ಜೀವನವನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದು ಕಡಿಮೆ, ಪಡೆದಿದ್ದೆ ಜಾಸ್ತಿ. ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಕ್ಕೊಂದು ಪ್ರೀತಿಯ ನಮನ.<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11134606-115161001320298133?l=alemaari.blogspot.com' alt='' /></div>alemaarihttp://www.blogger.com/profile/00590365048393351789noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-11134606.post-1150948806651267882006-06-22T09:28:00.000+05:302006-07-10T10:02:47.863+05:30ಪದೆ ಪದೆ ನೆನಪಾದೆ<br />ಪದೆ ಪದೆ ನೆನೆದೆ........<br /><br />ನೆನಪುಗಳ ಗುಡ್ಡೆ ಹಾಕ್ಕೊಂದು ಕುತ್ಗೊಂಡಿದೀನಿ.....ಯಾವುದು ಇಷ್ಟಾ ಅಂತಾ ಹೇಗೆ ಹೇಳಲಿ....ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟಾನೇ....ಎಲ್ಲ ನಿನ್ನವೇ....<br />ಮೊದಲ ಮಾತಿನ ಕಂಪನದಿಂದ...ನಿನ್ನೆ ಮೊನ್ನೆಯ ಉಸಿರಿನ ಕಂಪಿನವರೆಗೆ....ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ರಿಯವೆ....<br />ಇನ್ನು ಎಷ್ಟು ಹಗಲು ಎಷ್ಟು ರಾತ್ರಿಗಳು ಹೀಗೆ ಒಂಟಿ ಅಂದುಕೊಂಡಾಗಲೆಲ್ಲ ಈ ನೆನಪುಗಳ ಅಪ್ಪುಗೆಯಲ್ಲಿ ಬೇಸರ ಮರೆಯುತ್ತೇನೆ...<br />ಮನಸು ಮುನಿಸೆದ್ದು ಹಟ ಹಿಡಿದಾಗ ಒಂದು ಕಚಗುಳಿಯಿಟ್ಟು ಮುದ್ದಿಸಿದರೆ ಇನ್ನೊಂದು ಪ್ರೀತಿಯ ಹಾಡೊಂದ ನೆನಪಿಸಿ ಕಣ್ಣೀರಾಗಿಸುತ್ತದೆ.....<br /><br />ನೆನಪುಗಳ ಮಾತು ಮಧುರ<br />ಮೌನಗಳ ರಾಗ ಮಧುರ<br /><br />ಹೀಗೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಿನ್ನ ನೊಡಲೇ ಬೇಕೆಂಬ ತುಮುಲ ಹೆಚ್ಚುತ್ತದೆ...ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿ ಮಾತನ್ನು ಮನಸಿನ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಸಬೇಕೆನಿಸುತ್ತದೆ.....<br />ಬಿಸಿ ಮುತ್ತಿನ ಬಿಸುಪಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕರಗಿಸಿ ಬಿಡುವ ಆಸೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ....<br />ಕಾಲದ ಕಣ್ಣು ತಪ್ಪಿಸಿ ಈ ದಿನಗಳನ್ನು ಬೇಗ ಮುಗಿಸಿ ನಾಳೆ ಇಂದೇ ಆಗಬಾರದೆ ಅಂತ ಮನಸು ಕೇಳುತ್ತದೆ....<br />ಏಕಿಷ್ಟು ದೂರ.....ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣ ಹೃದಯ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆ....ಏನು ಹೇಳಿ ಸಮಾಧಾನಿಸಲಿ??...<br /><br />ರಾತ್ರಿಯ ಕನಸುಗಳಿಗೆ ಬರೀ ಭರವಸೆಯ ಉತ್ತರ ಕೊಟ್ಟು ಎಷ್ಟೂ ಅಂತಾ ಸುಮ್ಮನಿರಸಲಿ....?<br /><br />ಇವತ್ತು ಮಾತ್ರ ಒಂದಂತೂ ನಿಟ್ಟುಸಿರಾಗಿ ಉರುಳಿ ಹೊಯ್ತು.....ಅಷ್ಟಕ್ಕೆ ಎದೆ ಬಡಿತ ನಿಂತೇ ಹೋಯಿತು ಅನಿಸಬೇಕೆ??<br /><br />ಬೆಳದಿಂಗಳಾಗಿ ಬಾ....<br />ಕಣ್ಣ ನಗುವಿನೊಳಗೆ....<br /><br />ಅಷ್ಟಾಗಿಯೂ ನಿನ್ನ ನೆನಪಿಸುವಾಗಲೆಲ್ಲ ಆಸೆಯ ಕನಸು ಮನಸು ತುಂಬಿ ಬೆಚ್ಚಗಾಗಿಸುತ್ತೆ....ಚಳಿಗಾಲದ ಬಿಸಿಲಿನಂತೆ....<br />ಕಾಯ್ದ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ತಂಪನ್ನೀಯುತ್ತದೆ .....ಬೇಸಿಗೆ ಸಂಜೆಯ ತಂಗಾಳಿಯಂತೆ....<br /><br />ಇಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನಿನ್ನ ಕನಸನ್ನ ಬಿಟ್ಟೇಳಿಸಿದ್ದು ನೀನೆ ಅಲ್ಲವೆ....<br /><br />ಪ್ರತಿ ಬೆಳಗು ನಿನ್ನದಿರಲಿ<br />ರಾತ್ರಿ ನಿನ್ನ ನೆನಪಿಗಿರಲಿ......<br /><br />ಈ ನೆನಪುಗಳಿಗೆ ಕೊನೆ ಇರದಿರಲಿ...............<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11134606-115094880665126788?l=alemaari.blogspot.com' alt='' /></div>alemaarihttp://www.blogger.com/profile/00590365048393351789noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-11134606.post-1150411351368188982006-06-16T04:09:00.000+05:302006-07-10T10:14:48.710+05:30ಒಂದು ನಾಲ್ಕು ಪದ್ಯದ ಸಾಲು....ಒಂದಷ್ಟು ಭಾವನೆಗಳ ಹೂರಣ...ಒಂದ ಸ್ವಲ್ಪ ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತು....ಕೊಂಚ ತರ್ಲೆ ....ಸ್ವಲ್ಪ philosophy...ಮತ್ತೇನಿದೆ ..ಇದರಲ್ಲಿ ...ನಾನು ಬರೆಯೊದೇ ಇಷ್ಟು...ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿರೊದೇ ಇಷ್ಟು<br />life ನಾ ಇದೇ ರೀತಿ ಇರ್ಬೇಕು ಅಂತಾ ಕೇಳಿರ್ಲಿಲ್ಲಾ ನಾನು...ಹೇಗೆ ಬಂದಿದೆಯೋ ಹಾಗೇ ತೆಗೆದ್ಕೊಂಡಿದೀನಿ....expectation ಅನ್ನೊ ಭೂತ ಯಾವತ್ತೂ ಕಾಡಿಲ್ಲಾ...<br /><br />ಏಷ್ಟೋ ಸಲ ಅದೇ compound ಮೇಲೆ ಕೂತು ಗೊಲಗುಂಬಜ ನೊಡ್ತಿರೊ ನನ್ನ ನಾ ನೆನೆದಾಗ ಒಂದ ಖುಶಿ..ಯಾಕ್ ಗೊತ್ತಾ? .... ಆ introvert ನಲ್ಲಿ ಭಾವನೆಗಳ ಕೊರತೆ ಕಂಡಿದ್ದೇ ಇಲ್ಲಾ.....ಇವತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸಿದ್ದು ಭಾಳಾ ಕಡಿಮೆ.....either ಕನಸು ಇಲ್ಲ ಅಂದ್ರೆ ನೆನಪು....<br />ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಎನೂ ಮಾಡೋಕೆ ಹೋಗಿಲ್ಲಾ....ಮಾಡಿದ್ದಕ್ಕೆ ಕಾರಣ ಹುಡ್ಕಿದೀನಿ...explanation follows the results ..ಆ ಥರಾ...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11134606-115041135136818898?l=alemaari.blogspot.com' alt='' /></div>alemaarihttp://www.blogger.com/profile/00590365048393351789noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-11134606.post-1150411136005439062006-06-16T04:05:00.000+05:302006-07-11T00:50:30.596+05:30ಶ್ರಾವಣ......ಗಾಳಿ ಮಳೆಯಿಂದ ನಡುಗಿದ ಭೂಮಿ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಬಯಸಿ ತಣಿಯುವ ಕಾಲ....ಸುರಿವ ಮಳೆಯಲ್ಲೂ ಒಂದು Rhythm ಇರ್ತದ ಈಗ.....ವಸಂತ ಚಿಗುರಿಸಿದ ಆಸೆಯ ಮೊಳಕೆ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನೆಲ ಕಚ್ಚಿ ಹಿಡಿದು ಹೊಸ ಜೀವನದ ಅಡಿಪಾಯ ಹಾಕಿ ಮುಗಿಲ ಮಳೆಗೆ ತನುವ ಬಿಚ್ಚಿ ನಗುವ ಸಮಯ..ಈಗಿನ ಮಳೆಯಲ್ಲೂ ಒಂದೊಂದು ವಿಧ ...ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಬಂದ್ರೆ ಸೂರ್ಯನ ಮುಖ ತೊಳೆದು ನಿಚ್ಚಳ ಮಾಡಿ ಒಂದು ಹೊಸದಿನದ ಹುಮ್ಮಸ್ಸು ಮೂಡಿಸುತ್ತೆ....ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಬಂದ್ರೆ ಬಿಸಿಲಿನ ಬೇಗೆ ಮರೆಸುತ್ತೆ ..ಇನ್ನು ಸಂಜೆ ಬಂದ್ರೆ ಕೇಳಲೇ ಬೇಡ..... ನೋಡುಗರ ಸ್ವರ್ಗ ...ಕವಿಗಳಿಗೆ ಹಬ್ಬ..ಪ್ರೇಮಿಗಳಿಗೆ ಬಾಚಿ ತಬ್ಬಿಕೊಳ್ಳೋಕೆ ಒಂದು ನೆಪ........ಅದೇ ರಾತ್ರಿ ಮಳೆ ಬಂದರೆ...ಮುಖೇಶನ Silent ಹಾಡು....ಕಗ್ಗದ ಸಾಲು.....ಗಾಲಿಬ್'ನ ಶಾಯರಿ....ಮರಳಿ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂದ ಇಷ್ಟದ ಹಾಡು...ಏನೆಲ್ಲಾ ಅನಿಸುತ್ತೆ ಅಲ್ವಾ...<br />ರಾತ್ರಿ ಗುಡುಗು ಮಿಂಚಿನ ಮಳೆ ಬೀಳೊವಾಗ...ಕಿಟಕಿ ಹತ್ರ Bed ಮೇಲೆ ಕೂತ್ಗೊಂಡು...ಹೊರಗಡೆ ನೋಡತಾ ಇದ್ರೆ ಸಾಕು ...Time ಹೋಗಿದ್ದು ಗೊತ್ತಾಗೋದೇ ಇಲ್ಲಾ..ಮುಂದೆ ಪ್ರೀತಿಯ ಕನಸು ...ಹಿಂದೆ ಒಲವಿನ ನೆನಪು ಇದ್ರಂತು ಆಯ್ತು..........ಆ ಮಳೆಗೆ ಎನೋ ಕಳೆ ಇರ್ತದ..<br /><br />ಮತ್ತೆ ಮನಸಿನಾಳದಿ ಮುಳುಗಿ..<br />ಜೀವ ಬೆಳಕ ಮಿಂದಿದೆ.....<br />ಹರ್ಷ ಸಲ್ಲಾಪ..<br />ಇನ್ನೂ ಸಂಕೋಚ<br />ಮನಸಿಗಾವ ಸರಸ ಬೆರೆತಿಹೆ...<br /><br />ಪಂಚಮಿ....ಹೆಂಗಳೆಯರ ನೆಚ್ಚಿನ ಹಬ್ಬ...ತವರಿನ ಕೂಗಿಗೆ ಮಗಳು ಓಗೊಡುವ ಸಮಯ..ಮತ್ತೆ ಜೋಕಾಲಿ....ಅಕ್ಕರೆಯ ಗೆಳತಿಯರ ಒಡನಾಟ..ಹೊಸ ಬಳೆಗಳ ಕಿಂಕಿಣಿ ...ಇಷ್ಟ ದೇವತೆಗೆ ಭಕ್ತಿ-ಶೃಧ್ಧೆಯ ಅರ್ಪಣೆ...ಮನದಿ ಪ್ರಿಯನ ಸಲ್ಲಾಪ..ಅಶಾಢದ ವಿರಹದ ಕರಿ ಇರುಳ ಕತ್ತಲೆಯ ಬೇಗೆ ಕರಗಿ...ಸಮ್ಮಿಲನದ ಸಂತಸ..ಸಂಭ್ರಮ...ಶ್ರಾವಣಾ ಸೋಮವಾರಗಳ 'ಅಳ್ಳಿಕೇರಿ',ಎಂದಿನಿಂದಲೂ ಪ್ರಿಯ...ಮಾಡಿದ ತಿಂಡಿ ಸವಿಯಲು ಬಗೆ ಬಗೆಯ ನೆಪ ..ಪ್ರಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಎನೋ ಒಂದು ಆರ್ದೃತೆ ಮಮತೆ ....ಬೆಳಗಿನ ಮಂಜು...ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಬಿಸಿಲು....ಸಂಜೆಯ ಮಳೆ ಎಲ್ಲವೂ ಹಿತ...ಮನೆ ಎಲ್ಲಾ ಗಡಿಬಿಡಿ ವಾತಾವರಣ...ಒಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ ಸಂಭ್ರಮ....ದಿನ ಖಾಲಿ ಅನಿಸುವುದಿಲ್ಲಾ..ಎನಾದರೊಂದು ಕೆಲಸ......<br />ನಮ್ಮ ಸಂಸ್ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೊಂದು ಮೂಢ ನಂಬಿಕೆ ಇದ್ರೂ ಒಂದು Plus Point ಏನಂದ್ರೆ..ಈ ಆಚಾರಗಳು ಶೃಧ್ಧೆ-ಏಕಾಗ್ರತೆಯನ್ನ ಕೊಡ್ತವೆ....ಮನಸಿಗೊಂದು ಗುರಿ ಇರ್ತದ....ದಾರಿ ಸ್ಪಷ್ಟ...<br /><br />ಉಯ್ಯಾಲೆಯ ತೂಗುವಾ ಪರಿ<br />ಸಿಹಿಯನು ಹಂಚುವಾ ಖುಷಿ<br />ಋತುವಿನ ಗಾನದಾ-ಸವಿ<br />ಅದಕ್ಕೆ ಅಲ್ವಾ ಹೇಳಿದ್ದು..........ರಸಮಯ ಸ್ನೇಹ-ಪಂಚಮಿ............<br /><br />ಆಸೆಗಳ ಹುತ್ತದಿ ಕನಸಿನ ಹಾಲುಣಿಪ ಮನಸಿನ ನಾಗರಕೆ ...<br />ಹುಲು ಮಾನವನ ಮತ್ಸರಕೆ ಸ್ನೇಹ-ಪ್ರೀತಿಯೇ ಸರಿ ಕುಣಿಕೆ.....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11134606-115041113600543906?l=alemaari.blogspot.com' alt='' /></div>alemaarihttp://www.blogger.com/profile/00590365048393351789noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11134606.post-1150410878696387472006-06-16T04:00:00.000+05:302006-07-18T04:28:48.313+05:30ಹೊರಗಡೆ ಮಳೆ ಬೀಳತಾ ಇರ್ತದ ....ಸಣ್ಣಗೆ ಚಳಿ ಬೇರೆ...ಆಕಡೆಯಿಂದ ...ಗಾಳಿ ಜೋರಾಗಿ ಬೀಸ್ತಿರ್ತದ...ಈಕಡೆ ಮನೆಯ ಅಂಗಳದ ಕಂಭಕ್ಕೆ ಒರಗಿ ನಿಂತ 'ಅವಳು' ಬೀಳ್ತಿರೊ ಮಳೆ ನೋಡತಾ ನಿಟ್ಟುಸಿರು ಬಿಡ್ತಿರ್ತಾಳ......ಹೊರಗಡೆ ಗಾಡಿ ನಿಂತ ಶಬ್ದ!......ಗೇಟ್ ಕ್ರೀಕ್ ಅಂತ ಅಂದಾಗ್ಲೆ ಗೊತ್ತಾಯ್ತು ಯಾರೋ ಬಂದಿದಾರೆ ಅಂತ.......ಒಂದ ಕ್ಷಣ ಎದೆ ಬಡಿತ ಜಾಸ್ತಿ ಆಗಿ ಕಾಲಲ್ಲಿ ನಡುಕು...ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಡೋರ್ ಬೆಲ್ ಹಾಡೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡ್ತು....ಅಣ್ಣ ಕೊಟ್ಟ ವಿಂಡ ಚೈಮ್ಸ್ ನ 'ಟಿನ್'ಟಿನಿನ್ ಟಿನ್' ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಾಯ್ತು.....ಬಾಗಿಲ ಹತ್ರ ಹೋಗ್ಲಿಕ್ಕೆ ಕೊಂಚ ಸಂಕೋಚ...ಮನದಲ್ಲಿ ಸಂಗೀತ ಕಾರಂಜಿ......ಅದರ ಹಿಂದೇನೇ ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಬೆವರಿನ ಸಾಲು...ಬಂದವರು ಅವರೇನಾ!?!......ಅವರೇ! ಅಂತ ಕಾಲ್ಗೆಜ್ಜೆ ಹೇಳಿತ್ತು..........ಮುಂಬಾಗಿಲದ ಹೊಚ್ಚಲ ಕಡೆ ನೋಡ್ತ ಬಾಗಿಲ ತಗದ್ಲು.......<br /><br />......'ಧಪ್ಪ!!!!'ಅಂತ ಕಪಾಟ ಮ್ಯಾಲಿಂದ ಒಂದು ಪುಸ್ತಕ ತಲಿಮ್ಯಾಲೆ ಬಿತ್ತು......ಕೈಯಾಗ ತುಗೊಂಡ ಕಣ್'ಬಿಟ್ಟು ನೋಡಿದ್ಲು..ಮುಖಪುಟದ್ ಮೇಲೆ ಬರ್ದಿತ್ತು............."ಕನಸುಗಳು......". ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ!!!<br /><br />------------------<br /><br />ಜಿಟಿ ಜಿಟಿ ಮಳೆ.....ಹಸಿಯಾದ ರೋಡು .....ಸಣ್ಣಗೆ ಯುನಿವರ್ಸಿಟಿ ಕಡೆಯಿಂದ ಬರೋ ಗಾಳಿ... ಒಂದೇ ಛತ್ರಿ.. ಅದೂ ಸ್ವಲ್ಪ ಸಣ್ಣದೇ....ಎಡಗಯ್ಯಿಂದ ಅವನ ಹೆಗಲು ಮೇಲೆ ಭಾರ ಹಾಕಿ....ತಲೆ ಅವನ ಭುಜಕ್ಕೆ ಆನಿಸಿ ನೆಲ ನೋಡತಾ ನಡೀತಿರೊವಾಗ...ಬರೀ ಮೌನ! ..ಮಾತೇ ಇಲ್ಲಾ.....ದೂರದಲ್ಲಿ ಚಹಾದ ಅಂಗಡಿ ರೇಡಿಯೊ ಹಾಡ್ಲಿಕ್ಕೆ ಶುರು ಮಾಡೇದ......."ಪ್ಯಾರ್ ಹುವಾ ಇಕರಾರ್ ಹುವಾ......"...<br />ಅದನ್ನೆ ಕೇಳ್ತಾ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕೊವಾಗ ..ಒಮ್ಮೆಲೆ ಟ್ರೈನ್ ಹೊರ್ನ್ ಆದ ಶಬ್ದ...ಕೇಳಿ ಒಂದ ಕ್ಷಣ ಶಾಕ್'ನಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದ ಅವನ ಕೈ ಅಮುಕಿದ್ದು ನೆನೆಸಿಕೊಂಡರೆ ಏನು ಖುಶಿ?!?! ..ಸಣ್ಣಗೆ ಕಂಡ್ರೂ-ಕೇಳಿಸದೆ ಇರೊ ಹಾಗೆ ನಗು.....ಸ್ವಲ್ಪ ಬಿಸಿ ಉಸಿರು..<br /><br />.....ಆಕಡೆ ಇಂದ ಅಮ್ಮ ಬೈಕೊಂತ ಬರ್ತಾಳ...."ಎನ್ ಹುಡುಗಿ ಇದು ...ಅವಾಗಿಂದಾ ಕುಕ್ಕರ್ ಶೀಟಿ ಹೊಡಿಲಿಕ್ಕೆ ಹತ್ತೆದ ,,ಆರಸು, ಅಂದ್ರ ಅದರ ಮುಂದ ನಕ್ಕೊಂತ ನಿಂತಾಳ......ಏನ್ ಹುಡಿಗಿಯೊ ಏನೋ!!..."........<br /><br />------------------<br /><br />ಈ ಮಧ್ಯಾಹ್ನಗಳೇ ಹೀಗೆ....ದಿನದ ಮುಕ್ಕಾಲು ಭಾಗ ಇದರಲ್ಲೇ ಕಳೆದ್ರೂ ಜಾಸ್ತಿ ಏನೂ ಮಾಡ್ಲಿಕ್ಕೆ ಆಗಂಗಿಲ್ಲಾ......ಈಗ ತಾನೆ ಊಟ ಮುಗಿಸಿ ...ಅದರ ಎಲ್ಲಾ ಕೆಲ್ಸಾ ಮುಗಿಸ್ಕೊಂಡ.....ಸುಮ್ಮನೆ ಕೂತಿರ್ಬೇಕಾದ್ರೆ ಎನೋ ಒಂಟಿ ಅಂತ ಅನಿಸ್ತು ...ಬೇಜಾರು ಕಳೀಲಿ ಅಂತಾ ಅಲ್ಲೇ ದಿವಾನದ ಮೇಲೆ ಕೂತು ಸ್ವಲ್ಪಾ ಹೊತ್ತು ಅಕ್ವೆರಿಯಮ್ ನಲ್ಲಿರೋ ಮೀನು ನೋಡ್ತಾ ಇದ್ದೆ...ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಅದು ಸಾಕು ಅನ್ನಿಸಿ ಶೆಲ್ಫ ನಲ್ಲಿರೊ ಮಂಕುತಿಮ್ಮನ ಕಗ್ಗ ತುಗೊಂಡು ಓದೋಕೆ ಶುರು ಮಾಡದೆ.........ಜೀವನಾನ ಇಷ್ಟು ಕಡಿಮೆ ಪದಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡೋದು ಡಿ.ವಿ.ಜಿ ಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಾಧ್ಯಾ ಅನಿಸ್ತು....ಇದೇನು!!! ಪ್ರೀತಿ ಪ್ರೇಮ ಅಂತಾ ನೆನಪು ಮಾಡ್ಕೋ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಫಿಲೋಸೊಫಿ ಶುರು ಮಾಡಿದ್ನಲ್ಲ..ಅಂತಾ ಒಂದ ಕ್ಷಣ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಆಯ್ತು....ಆದ್ರೂ ಕಗ್ಗದ ಮೇಲೆ ಅದೇನೋ ಅಭಿಮಾನ ... ಯಾವಾಗೆಲ್ಲಾ ಒಂಟಿ ಅಂತಾ ಅನಿಸ್ತಿತ್ತು ಅವಾಗೆಲ್ಲ ಜೊತೆ ಅನಿಸಿದ್ದು ಇದೇ ಕಗ್ಗ....ಅಷ್ಟು ಬೇಗ ಮರೆಯೊದಲ್ಲಾ.......ಆದರೂ ಈಚೆ ಮನಸು ಒಂದ ಕಡೆ ನಿಲ್ಲಲ್ಲ ಅಂತ ಅನಿಸ್ತದೆ...ದಿನದ ರೆಗುಲ್ಯಾರಿಟಿ ನಲ್ಲಿ ...ಎಷ್ಟೊಂದ ಸಮಯ ಗೊತ್ತಿಲ್ದೆ 'ಅವರ'ನ್ನ ಮನಸು ನೆನೆಸಿರ್ತದೆ...ಅಲ್ಲೆ ಸ್ಟೇರ್ ಕೇಸ್ ಮೇಲೆ ಕೂತು ಈಗ ಅವರು ಏನು ಮಾಡ್ತಿರ್ ಬಹುದು ...ನನ್ನ ನೆನಪು ಬಂದಿರ್ತದಾ? ....ಇವತ್ತು ಫೋನ್ ಬರಬಹುದು...ಏನೆಲ್ಲ ಹೇಳ್ಬೇಕು!?!...ಈಗೀಗ ಯಾಕೋ ಕಂಪ್ಯೂಟರ್ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತರೆ ಏನ್ ಬರೀಬೇಕು ಅಂತಾ ತೋಚೋದೆ ಇಲ್ಲಾ....ಬೆರಳಲ್ಲಿರೋ ಉಂಗುರ ನೋಡ್ತಾ ನಗು ಬರ್ತದ ....ಅವರ ಕೈಯಾಗಿನ ನಡುಕು! ...ಎಲ್ಲ ಈಗ ಒಂದ ಹತ್ತು ನಿಮಿಷಗಳ ಹಿಂದ ನಡದದೇನೋ ಅಂತಾ ಅನಿಸ್ತದ...ಮಳೆ ಬಿದ್ದು ಚಳಿ ಇದ್ರು ..ಬೆವೆರಿನ ಹನಿ ಮೂಡಿದವು.. ಹಣಿ ಮೇಲೆ!!.....ಅವತ್ತ ಸಂಜೆ ತಿಂದ ಪಾನಿ ಪುರಿ ರುಚಿ ಇನ್ನೂ ಹಂಗ ಉಳದದ.....ಛೆ!! ...ಪ್ರತಿದಿನಾನೂ ರವಿವಾರ ಆಗಿರಬಾರ್ದಾ.....ಪ್ರತಿ ರವಿವಾರಾನೂ ಆ ದಿನಾ ಆಗಿರಬಾರ್ದಾ............ವಿಂಡ್ ಚೈಮ್ಸ್ ನಗಲಿಕ್ಕೆಹತ್ತೇದ............<br />ಮತ್ತೊಂದು ದಿನಾ ಹತ್ತಿರ ಆಯ್ತು 'ಹತ್ತಿರ' ಆಗ್ಲಿಕ್ಕೆ......<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11134606-115041087869638747?l=alemaari.blogspot.com' alt='' /></div>alemaarihttp://www.blogger.com/profile/00590365048393351789noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11134606.post-1149625927380994772006-06-07T01:57:00.000+05:302006-07-18T04:32:29.013+05:30ಈ ಚಿಕಾಗೋ ವೆದರ್ ಹೀಗೆನೇ..ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಇದ್ದದ್ದು ಇನ್ನೊಂದು ಕ್ಷಣ ಇರಲ್ಲಾ<br />ನಿನ್ನೇನೆ ಬಿಸಿಲು ಒಂದು ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಹೈ! ಹೇಳಿ ಬೆವರಿಳಿಸಿತ್ತು.ಇವತ್ತು ಸೂರ್ಯ ನಾಪತ್ತೆ.<br />ಅದೇ ಮಳೆಗಾಲದ ಬೆಂಗಳೂರ ಹವೆ.ಮೊಡ.. ಆಮೇಲೆ ಒಂದಷ್ಟು ಚಳಿ ಗಾಳಿ.<br /><br />ಬರೀ ನೆನಪು ಮೆಲುಕು ಹಾಕೋದೆ ಸವಿ ಅನ್ಕೊಂಡಿರೋವಾಗ ಈ ದಿನಗಳು ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣದ ಸಂತೋಷ ಹೊತ್ತು ತಂದಾಗ ಬೇಸರಿಕೆ ಮರೆಯೋದು ಸುಳ್ಳಲ್ಲಾ..<br />ಅದು ಸಂಜೆ ಈ ಕೆರೆ ದಂಡೆ ಮೇಲಿನ ವಾಕ್ ಇರಬಹುದು..ರಾತ್ರಿಯ ನೀರವತೆಯಲ್ಲೊಂದು ಕೇಳದ ಪಿಸುಮಾತು<br />ಯಾವಾಗ್ಲೋ ಮರೆತು ಸುರಿಸಿ ಹೋಗೊ ಸಂಜೆ ಮಳೆ..<br /><br />ಹೀಗೆ ಒಂದು ದಿನ ಮತ್ತೆ ಉರುಳುತ್ತದೆ..ಆದರೂ ನಾಳೆ ಕಾಯುವ ತಾಳ್ಮೆ ಕಡಿಮೆಯಾಗಿದೆಯೋ ಅಥವಾ ಈ ದಿನಗಳೇ ಇಷ್ಟೊಂದು ನಿಧಾನಾನೋ!!!<br /><br />ಅದು ಹೇಗೆ ಇದ್ರೂ ಒಂದಂತು ನಿಜ.ಬಂದು ಒಂದು ತಿಂಗಳಾಯ್ತು ಆದ್ರೆ ನಿನ್ನೇನೆ ಮೈಸೂರಿಂದ ಬಸ್ ಹತ್ತಿದ ನೆನಪು....<br />ಮನಸಿನ ಪಟಲದಲ್ಲಿ ಆ ಕ್ಷಣಗಳು ಮರಳಿ ತಿರುಗುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತವೆ.<br /><br /><br />ಇಷ್ಟೊತ್ತಿಗಾಗ್ಲೆ ಬೆಂಗಳೂರು ಒಂದು ಮಳೆ ನೆನೆದು ಕ್ಲೀನ್ ಆಗಿರ್ತದ.ಈ ಸಲ ಗುಲ್ಮೊಹರ್ ಜಾಸ್ತೀ ನೋಡೋಕೆ ಆಗ್ಲಿಲ್ಲ ಅಂತಾ ಬೇಜಾರು ಅಷ್ಟೇ<br />ಆದರಲ್ಲೂ ಫೆಬ್ರವರಿ ನಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡೊಕೆ ಅನೇಕ ಕಾರಣಗಳು ಇರತಿದ್ವು..ಅಲ್ವಾ!!!!<br /><br /><br />ವಿಚಿತ್ರ ಅಂದ್ರೆಈ ಊರು ನನಗೆ ಚೆನ್ನೈ ನೆನಪಿಗೆ ತರ್ತದ!!!!......ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಯೋಚಿಸಿದೆ<br />ಮರೀನ ಬೀಚ್ ತರದೊಂದು ಬೀಚು.ಆ ಕೂವಂ ತರದೊಂದು ನದಿ(!?!).ಒಂಟಿ ರಾತ್ರಿಗಳು.<br />..ನಿನ್ನ ಜೊತೆಗಿನ ಮಾತುಗಳು ಸರೀ ತಾನೆ!!!!.......<br /><br />ಮನಸಿನ ಭಾವನೆಗಳು.....ಎಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು ಬದಲಾಗಲ್ಲ ಅನ್ನೊದು ಎಷ್ಟು ನಿಜ.!!....ನಾವು ಆ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಹೊಂದುಕೊಳ್ಳತೀವೆ ಹೊರತೂ ಒಳಗೆ ಯಾವಾಗ್ಲೂ ಅದೇ!!!<br />..ಒಂದಷ್ಟು ಕನಸು.ಹೊಸದೊಂದು ಕವನದ ಸಾಲು.ಕಾದಂಬರಿಯ ಆ ಮರೆಯದ ಮಾತು...ಹೀಗೆ ..ನಾಳೆ ಮತ್ತೆ ನಿನ್ನೆಯಾಗುವವರೆಗೆ<br /><br />ಈಗಿನ ದಿನಗಳನ್ನು ಮುಂದೆ ಹೇಗೆ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ತೀನೊ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲಾ.!!!!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11134606-114962592738099477?l=alemaari.blogspot.com' alt='' /></div>alemaarihttp://www.blogger.com/profile/00590365048393351789noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-11134606.post-1147373800703287022006-05-12T00:25:00.000+05:302006-07-14T05:48:55.940+05:30ಇವತ್ತು ಮನಸು ಇಷ್ಟು ಭಾರ ಯಾಕಾಯ್ತೋ....<br />ಯೋಚನೆ ಮಾಡೋಕೇ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ವೆನೊ ಅನಿಸ್ತಿದೆ...<br />ಅಷ್ಟು ವೀಕ್ ಆಗಿಬಿಟ್ಟೆನಾ .....<br />ಹೃದಯ ಬಡಿತ ಇವತ್ತು ನೋವು ಕೊಡ್ತಾ ಇದೆ ಅನಿಸ್ತಿದೆ....<br />ಕಣ್ಣಿಗೆ ಬೇರೆ ಏನೂ ಕಾಣ್ತಿಲ್ಲಾ....<br />ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಹೂದಾನಿ ಬಿರುಕು ಬಿಟ್ಟಿದೆಯೇನೋ ಅನಿಸ್ತಿದೆ...<br />ಇಷ್ಟೊಂದು ಅಸಹಾಯಕತೆ ನಾ...<br />ಈ ಕನಸುಗಳೇ ಬೇಡಾ ಅನಿಸ್ತಿದೆ...<br />ಸಂಬಂಧಗಳಿಂದ ದೂರ ಹೋಗ್ಬೇಕು ಅನಿಸ್ತಿದೆ....<br />ಈ ಒಂಟಿತನಾನೇ ಆತ್ಮೀಯ ಅನಿಸ್ತಿದೆ..<br />ನನ್ನ ಮೇಲೇನೆ ನಂಬಿಕೆ ಕಡಿಮೆ ಆಗ್ತಿದೆ...<br />ಜೀವನ ಇಷ್ಟೇನಾ ಅನ್ನೊ ಭ್ರಮನಿರಸನ ಕಾಡ್ತಿದೆ.....<br /><br />ಎಷ್ಟು ಅರಾಮಾಗಿ ಹೇಳಿಬಿಟ್ಟಳಲ್ಲಾ. ಇಷ್ಟು ಚಿಕ್ಕ ವಿಷಯ ಮನಸಿಗೆ ಯಾಕಷ್ಟು ಚುಚ್ಚ ಬೇಕು...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11134606-114737380070328702?l=alemaari.blogspot.com' alt='' /></div>alemaarihttp://www.blogger.com/profile/00590365048393351789noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-11134606.post-1146866580310870692006-05-06T03:29:00.000+05:302006-07-14T05:40:16.026+05:30ಅಪ್ಪನಿಂದ ಇಷ್ಟು ದೂರ ಹೇಗೆ ಬಂದೆ ಅಂತ ಇನ್ನು ಅರ್ಥ ಆಗ್ತಾ ಇಲ್ಲಾ..<br />ಬರೀ ಸಿಟ್ಟಾ....ಭ್ರಮನಿರಸನವಾ..ಇಲ್ಲ ಸ್ವಾರ್ಥಾನಾ.....ರಾತ್ರಿಯ ಕೆಲವು ಕ್ಷಣ ಅವರ ನೆನಪು ಬಂದು ಮನಸು ಭಾರವಾಗುತ್ತೆ....ಅವರು ಏಕೆ ನನ್ನ ಅರ್ಥ ಮಾಡ್ಕೋತಾ ಇಲ್ಲ ಅನ್ನೊ ಸಂಕಟ, ನನ್ನ ಅಸಹಾಯಕತೆಯನ್ನ ಇನ್ನೂ ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತೆ....<br />ಅವರಿಗೆ ಮಗ ಅನ್ನೊ ಹಕ್ಕು....ನನಗೆ ಅಪ್ಪ ಅನ್ನೊ ಸದರು....ಯಾವುದು ಹೆಚ್ಚು ಯಾವುದು ಸರಿ...<br />ಅಮ್ಮನಿಗಿದು ಅರ್ಥವಾಗಿದೆ ಅಂತಾ ನಂಬಿಕೆ ಇಲ್ಲಾ...<br />ಬರೀ ಕನಸಿನಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸಿದ್ದು ಬಹಲ ಕಡಿಮೆ...ಕಂಡ ಕನಸು ಹೀಗೆ ಇಷ್ಟೊಂದು ಸಂಕೀರ್ಣ ಆಗುತ್ತೆ ಅನಿಸಿದ್ದಿಲ್ಲ....<br />ಹಿಂದಿರುಗದ ದಾರಿ ತುಳಿದಾಗಿದೆ....ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಇಷ್ಟೊಂದು ಹುದುಗಿರುವುದನ್ನು ಕಿತ್ತೊಗೆಯುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗದೆ ಹೊಗ್ಬಹುದು...<br />ಹೇಗೆ ಅವರನ್ನ ಒಪ್ಪಿಸಲಿ ...ಗೊತ್ತಿಲ್ಲಾ....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11134606-114686658031087069?l=alemaari.blogspot.com' alt='' /></div>alemaarihttp://www.blogger.com/profile/00590365048393351789noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-11134606.post-1109584807039662582005-02-28T15:31:00.001+06:002008-04-22T21:13:13.690+05:30<span style="font-family:courier new;"><em>Alemaari - </em>a word in kannada meaning 'a wanderer'. And I couldn't get any better word that says 'this is you'</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/11134606-110958480703966258?l=alemaari.blogspot.com' alt='' /></div>alemaarihttp://www.blogger.com/profile/00590365048393351789noreply@blogger.com